Thursday, July 3, 2014

Over en uit

Geen nieuws meer. Els' samenvatting van de terugreis geeft een goed beeld. Prettige boot, luxe zo'n buitenhut. Vrijwel vlakke zee ondanks de stevige noordwester; alleen op het laatst, onder de Deense eilanden wat zeegang.
De andere twee Baltische-staten-reizigers hadden een hotelletje geboekt, want de verwachte aankomsttijd in Travemünde was 21.00 uur. Wij wilden proberen om direct de terugreis te doen en dan tussen twee en drie uur thuis aan te komen en lekker in je eigen bed te kruipen. Een tegenslagje was dat om 21.39 de ontscheping pas begon, een meevallertje dat niemand ons meer staande hield toen we aan wal waren: de paspoorten en goederen hoefden niet gecontroleerd! Dat zijn we niet meer gewend. Geen files, wel drukte door Hamburg. Daarna oppassen voor de BMW's e.d. die met 180 km of meer opeens vlakbij zijn. Ze zijn in feite goed te spotten. De 'exceptionele konvooien' waren ongewoner, doordat ze, rijdend met woedende zwaailichten, 100 km per uur reden en je ze maar langzaam inhaalde met je 115 of 120 km. De eerste keer voelde dat erg vreemd en daarna heb ik 'm ook maar opgezet en er 130 van gemaakt. Els had ook dan voldoende tijd om zo'n buitenmaatse windmolenwiek te bewonderen. - Onderweg getankt, wat gesnackt, en voor tweeën waren we ons land binnen. Nog even de vaderlandse grond betreden en om vijf voor drie onze rozen en de opnieuw bloeiende blauwe regen begroet. - Els vrijwel meteen naar bed; ik nam nog een glaasje wijn en volgde haar om een uur of vier. 
Het was een bijzondere reis. Je was overal te korte tijd, maar voldoende lang om rustig de tijd te kunnen nemen voor het beperkte aantal dingen dat je uitgekozen had om te zien of te doen.
Je perspectief op de wereld wordt weer iets bijgesteld.
Dit was het dan!
Wim

Laatste bericht van Els over deze reis


De bootreis was relaxed en luxueus. Die prachtige hut, met tv, telefoon, grote douche, en prima bedden. 28 uur is best lang, maar het was een goede afsluitng van deze vrij intensieve reis. Dan heb je meteen tijd je harde schijf wat te ordenen en de inhoud wat comprimeren zodat je weer wat meer ruimte in je hoofd krijgt. Er waren, vooral omdat de boot zo leeg was, overal plekken om te zitten, lezen en hangen. Het eten was meer dan voortreffelijk te noemen, en de zee kalm. Het weer was niet zodanig dat het echt lekker was om lang buiten te zitten (vrnl te veel wind en ook wel wat te koud), dat had beter gekund, maar de tijd vloog om. Er was een zwembad en een sauna, maar zelfs daar hebben we geen gebruik van gemaakt. Wel vrij veel met onze medereizigers gekletst, vooral over de reis natuurlijk, maar ook wel wat over algemene dingen en dat was erg gezellig.  Je kent elkaar niet maar zit genoeg op één lijn om het samen goed te hebben. Dus aten we steeds met elkaar en dat maakte het tafelen erg gezellig, en langdurig.
Om 9 uur raakten we aan Duitse bodem, maar het duurde tot half tien dat we wegreden. Nog even een zwaai en daar peesden we, richting huis. En dat pezen hielden we vol tot aan Velp, waar we om tegen drieën arriveerden. Geen oponthouden, weinig ( naar verhouding dan) verkeer, wel vrachtverkeer, en van die convois exceptionnels, die met veel knipperlichten wieken van zo'n grote windmolen vervoeren en zo, die Wim met grote moed en veel verve voorbij ging. Twee maal gestopt om iets te drinken en de benen te strekken, en ik voerde Wim 2 twixen en 1 kittekat voor de energievoorziening. Hulde aan de chauffeur!
Thuis troffen we een heel blije Pollux die meteen mijn schoot en later die van Wim annexeerde. De tuin ziet er prima uit en zo kunnen we aan de rest van de zomer beginnen.
Els






Wednesday, July 2, 2014

Helsinki - Travemünde

Tot één uur waren we in Helsinki. Opgeruimd, ontbeten, uitgecheckt. Dat laatste overigens niet dan nadat ik Finnlines vanuit het hotel gebeld had om de hut die we hadden, een binnenhut, te upgraden tot buitenhut. We zitten 28 uur op de boot en Els leek een buitenhut veel leuker. Mij ook. Het lukte. Het gemak van de creditcard.
 
We wandelden naar de Domkerk aan het Senaatsplein, een neo-klassieke kruiskerk met een grote koepel en vier kleine, hoog gelegen aan de noordkant van het plein, mooi gezicht.



 Midden op dat plein een meer dan levensgroot beeld van czaar Nicolaas de Eerste uit 1863. Aan zijn voeten een man die met een ver dragende stem opera-aria's zong, mooie act. Gezellig plein, beetje bedorven door permanent aan- en afrijden van hop-on-hop-off-bussen. - De stad, ook de binnenstad,is ruim opgezet en architectonisch aantrekkelijk. Alvar Aalto is misschien de bekendste naam van Finse architecten die de stad een afwisselende aanblik gaven. In het design-district staat het Design-Forum: deze voormalige arbeiderswijk telt nu volgens onze gids zo'n 200 galeries, trendy modezaken en designstudio's. - De ochtend was snel om. Els ruilde nog een truitje en en kocht er eentje bij, we dronken koffie en haalden de auto uit de garage onder het hotel. De betaalautomaat sprak alleen maar Fins. Parkeerkaart van gisteren in de gleuf, floepte er meteen weer uit met een onbegriijpelijke tekst; daarna creditcard in de gleuf die hem meteen weer uitspuwde. Vreemde tekst. Nog een keer beide handelingen gedaan, maar behalve het prompte uitfloepen gebeurde er niets. Andere automobilist aangesproken die juist binnenkwam vanuit de hotellift. Of hij de Finse teksten kon vertalen. Dat kon hij: ze zeiden dat alles betaald was en dat ik maar naar de slagboom moest rijden om te kijken of de deur open zou gaan. In spanning naar de slagboom, die omhoog ging. De deur bleef dicht. Maar die ging braaf open toen ik hem op 5 cm genaderd was. - Volgende keer maar Fins leren.

De bootterminal ligt ten oosten van Helsinki, lruim 20 kilometer. De Tomtom deed zijn werk en bracht ons uit de stad en naar de veerhaven. We waren vroeg, het was 14.00 uur. De afvaart gepland om 17.30. Lunchhapje en in de wachtrij gaan staan. Het was gaan regenen, maar om 15.00 uur konden we op de boot, en in onze A2 buitenhut. Enthousiast over hut, de ruimte in de hut, de voorzieningen (tv, zitbank, ruime douche) en het uitzicht.
Wim



Blog bijhouden aan het ontbijt


IJstaarten....

En ik, Els, schrijf nog even over de rest van de reis..zie volgend en laatste bericht.