De andere twee Baltische-staten-reizigers hadden een hotelletje geboekt, want de verwachte aankomsttijd in Travemünde was 21.00 uur. Wij wilden proberen om direct de terugreis te doen en dan tussen twee en drie uur thuis aan te komen en lekker in je eigen bed te kruipen. Een tegenslagje was dat om 21.39 de ontscheping pas begon, een meevallertje dat niemand ons meer staande hield toen we aan wal waren: de paspoorten en goederen hoefden niet gecontroleerd! Dat zijn we niet meer gewend. Geen files, wel drukte door Hamburg. Daarna oppassen voor de BMW's e.d. die met 180 km of meer opeens vlakbij zijn. Ze zijn in feite goed te spotten. De 'exceptionele konvooien' waren ongewoner, doordat ze, rijdend met woedende zwaailichten, 100 km per uur reden en je ze maar langzaam inhaalde met je 115 of 120 km. De eerste keer voelde dat erg vreemd en daarna heb ik 'm ook maar opgezet en er 130 van gemaakt. Els had ook dan voldoende tijd om zo'n buitenmaatse windmolenwiek te bewonderen. - Onderweg getankt, wat gesnackt, en voor tweeën waren we ons land binnen. Nog even de vaderlandse grond betreden en om vijf voor drie onze rozen en de opnieuw bloeiende blauwe regen begroet. - Els vrijwel meteen naar bed; ik nam nog een glaasje wijn en volgde haar om een uur of vier.
Het was een bijzondere reis. Je was overal te korte tijd, maar voldoende lang om rustig de tijd te kunnen nemen voor het beperkte aantal dingen dat je uitgekozen had om te zien of te doen.
Je perspectief op de wereld wordt weer iets bijgesteld.
Dit was het dan!
Wim
Reizen zijn eigenlijk altijd te snel voorbij!!
ReplyDeleteOp naar de volgende..........
het was goed te volgen allemaal :-)
ReplyDelete