Hotel Park Inn
Dank zij de shuttle waren we weer om 10 uur in het centrum. Ons eerste doel was vandaag het Isaaksplein en de Isaakskathedraal. We liepen dus van de Kazanskajakathedraal waar we weer werden afgezet naar de Isaak, die opvalt door de grote gouden koepel (twee na grootste koepel ter wereld). Ging pas om half elf open, dus we besloten eerst naar het grote standbeeld van Peter de Grote te paard te gaan kijken, Catharina de Grote heeft laten maken. Het is gigantisch, en een enorme slang kronkelt aan zijn voeten. Menigeen fotografeert zijn vrouw of meisje met dat standbeeld op de achtergrond, dus is van mij ook zo'n foto gemaakt..
Terug naar de kathedraal, eerst langs de kassa, waar de rij al flink kleiner was, en toen naar binnen. Het is een museum geworden, geen kerk meer, hoewel ik nog heel wat kruisen zag slaan.
Wat een pracht, wat een goud, wat een mozaieken. Je kijkt je ogen uit, maar echt ieder voorwerp uitgebreid beschouwen doe ik niet: het is gewoon te veel.
Het meest imponerend waren de enorme groene zuilen, die van malachiet zijn, onvoorstelbaar. Twee kleinere zuilen waren van lapis lazuli. Een rijkdom aan versieringen.
Er stonden borden met foto's uit het recentere verleden, zoals foto's uit 1941 en 1942, van tijdens de belegering van St. P. De kathedraal heeft dat overleefd, maar je zag de verdedigingskanonnen en een soort zeppelins op de grond liggen rond de kathedraal. Ik hoorde een gids vertellen dat die niet nodig waren geweest, maar wel klaar lagen. Ook foto' s van het schoonmaken en restaureren van de omgeving. Interessant.
We liepen verder, het plein weer over, weer langs hotel Astoria (waar Elise ooit verbleef tijdens een conservatoriumreisje). Het is allemaal groot en groots. De gebouwen, de standbeelden, de wegen, en je loopt dus heel wat kilometertjes.
Voorts wilden we langs het Mariinskijtheater lopen, dat moet je toch minstens van buiten gezien hebben! Maar we waren met name op zoek naar een plek, liefst een leuke plek, om koffie te drinken. Nou, die zijn er buiten het directe centrum, eigenlijk niet. We liepen dus maar gewoon door, langs een gracht (het is echt naar voorbeeld van Amsterdam gebouwd, met een grachtengordel), en kwamen als het ware toevallig langs het Yusupovpaleis. " Ingaan?" vroeg Wim nonchalant. "Ja laten we dat maar doen".
Nou, dat was dus een verrassing. Kennelijk buiten de toeristische hoogtepunten gehouden, wat op zich al een zegen was, was dit paleis één al en al genieten. Midden 18e eeuw gebouwd door Vallin de la Mothe, aan de Moyka, en sinds 1830 in bezit van de familie Yusupov. Er waren nogal wat voorschriften; fotograferen mocht niet (later bleek dat het wel mocht als je ervoor betaalde), je mocht helemaal nergens aankomen, en er stond dat je speciale museumsloffen aan moest, maar daar hebben we niks van gemerkt.
Uitstekende audioguide, goed Engels, en we werden door zo'n 25 vertrekken en ruimtes geleid, van een pracht en schoonheid ook, dat ik m'n moeheid en trek in koffie totaal vergat. Of het nu de rode, de blauwe of de groene salon was, alles was mooi en de moeite waard. De hoogtepunten waren de muziekzalen, en het absolute hoogtepunt was het theatertje, waar 180 mensen in kunnen, en dat nog regelmatig gebruikt wordt!!! Daar zou ik mijn 75e verjaardag wel willen vieren! Heel veel gouden versierselen, balkonnetjes, een orkestbakje, en natuurlijk een toneel.
De bibliotheek bevatte zeer veel zeer kostbare boeken. En, in één van de ruimtes hingen twee Rembrandts. Dat waren wel kopieën trouwens; de echte zijn nu te zien in de Hermitage, wat we gisteren dus ook gedaan hadden.
De laatste Yusupov, die besefte wat er aan rijkdom in dit paleis aanwezig was, heeft het geheel aan de Staat nagelaten, vandaar dat de Rembrandts gewoon in de Hermitage konden worden ondergebracht, en de allerkostbaarste boeken in andere, meer gespecialiseerde bibliotheken.
Saillante bijzonderheid: in één van de paleisruimtes in Rasputin door Yusupov vermoord....
Het mag duidelijk zijn dat we zeer onder de indruk waren van het geheel. En dan vergeet ik nog te vermelden, dat in één van de concertzalen (nl. die met de mooiste akoestiek, ook al omdat de zoldering twee verdiepingen hoog was) ineens vijf mannen/jongens weer zo'n prachtig lied stonden te zingen.....kennelijk toch een onderdeel van het museumbezoek, want er was een tafeltje waar je een cd kon kopen van hun kwintet, alles opgenomen in diezelfde concertzaal. Natuurlijk kochten we die! En nu thuis luisteren of ik het dan nog net zo prachtig vind als hier, in deze omgeving.
De garderobe, toiletten en zo waren gevestigd in de keldergewelven, en ik meende ineens ook BUFFET te zien staan, als is mijn Cyrillisch nog zeer primitief. Maar het was wel zo, een prima museumrestaurant, maar kennelijk nog maar door heel weinig mensen ontdekt. Maar goed ook, want de mevrouw achter de bar deed alles heel grondig en heel langzaam. Wel aardig, en dat mag ook wel eens vermeld worden, want meestal is dat niet zo.
We namen koffie en elk twee pasteitjes met vulling. Dat is iets echt Russisch geloof ik. Intussen was na tweëen: we hadden dus twee uur lang door dat paleis gestruind. Dan merk je dus ineens hoe vermoeiend het is, dat geslenter en gekijk...... Heerlijk smaakte het!
Geheel gelaafd en gevoed vervolgden we de weg naar het Mariinkskijtheater: indrukwekkend gebouw! Er tegenover grote standbeelden,van Rimsky Korsakov, en van Glinka.
Mariinskij theater
De omgeving was er nog steeds niet gezellig te noemen. We liepen flink door via een omweg, en iedere kathedraal of kerk die we tegenkwamen, gingen we, voorzover mogelijk, binnen. De Nicolai- kathedraal b.v... wat een gebouw, wat een gouden koepels.
Nicolaj
Niet voor publiek toegankelijk, maar we gingen wel even binnen: er bleek een, wat ik maar noem, massadoop plaatsgevonden te hebben, of plaats te vinden. Allerlei mensen met baby'tjes in het wit, ook wel iets oudere kinderen, veel familieleden, fotosessies buiten, veel kindergehuil binnen. Ik durfde niet goed foto's te nemen.
Daarna liepen we in gezwinde pas naar de Nevsky via een drukkere wijk, waar veel doenigheid was met marktkraampjes en zo. Zaterdagmiddag, ook hier winkelende mensen. Wij gaan nooit de stad in op zaterdagmiddag! Ik kocht twee meter bandjes in een soort passementenzaak, met veel borduurwerken, breiwol en naaispullen. Geen lapjes, wel knopen, kralen en bandjes. Ik zocht iets dat er Russisch uit ziet. Met gebarentaal kreeg ik wat ik wou. Toeschietelijk? Nee, bepaald niet: je mag blij zijn dat ze je willen helpen en dat je mag betalen!
En zo kwamen we bij de ons nu zo bekende boekwinkel terug. Wim probeerde nog een kaart te kopen om op te rijden morgen naar Finland, slaagde niet. Naar de bushalte gelopen: onderweg nog snel iets gedronken in een café.
Busje was ietsje te laat, en vrij vol, maar we konden er allemaal in . Wim en Pim op de voorbank, dat vond ik wel komisch.
Na douche naar de bar, gewapend met i-pad...
Later aten we pizza in het nu ons bekende restaurant en deed ik nog wat boodschapjes in de shops van het hotel. Wim kocht voor mij een halsketting van kleine amberkralen in verschillende tinten: mooi en zeer draagbaar!
Morgen vroeg op, maar het ontbijt is op zondag pas vanaf 7 uur, dus zo vroeg zal het ook niet zijn.
Nu is het half 11 en het lijkt klaarlichte dag. we gaan nog een kuiertje maken om nog even iets mee te krijgen van de witte nachten van St.Petersburg.
Els
No comments:
Post a Comment