Monday, June 23, 2014

Feestdag 23 juni door Wim

Musea zijn vandaag dicht, want de nabijheid van Sint Jan en/of de langste dag maken vandaag tot een Letse feestdag, met straks feestelijkheden.

Riga is een grote stad, heeft meer inwoners dan Amsterdam. Letland heeft tot 1920 deel uitgemaakt van het tsaristische Rusland (en na 1941 van de Sovjetunie), en Riga was toen in grootte de derde stad van Rusland, na Moskou en Sint Petersburg. Riga ligt aan de monding van de Daugava, die wij vroeger leerden als (Westelijke) Dwina en die in Rusland (de lengte is meer dan 1000 kilometer) nog wel zo heet. Door deze ligging werd Riga  een bloeiende handelsstad en lid van de Hanze. De stad bloeit nu al vele jaren niet meer zo, maar is wel de hoofdstad van Letland en de grootste stad van de drie Baltische staten. - De 'Oude stad' ademt het voorspoedige verleden. Els' vriendin Ton schreef als reactie op Els' blog van gister dat bekenden uit haar omgeving zeker wisten dat er in 1995 van terrasjes geen sprake was; nu zijn er even veel als in Parijs of Amsterdam, fleurig en gezellig. We dronken vanmorgen op het Domplein op zo'n terrasje koffie in het zonnetje; toen we daar na een bezoek aan de dom, een middeleeuwse kerk met originele kloostergang, weer langskwamen was daar in de regen wel wat minder fleur en gezelligheid.
   We bekeken in de 'Nieuwe stad', grenzend aan de oude maar zonder de wirwar van onpraktisch bekinderkopte straatjes, de vermaarde Jugendstil-huizen, fraai gedecoreerde kasten van panden in een soort ambassadewijk, die wel een beetje had van de Vondelparkbuurt in Amsterdam waar wij de eerste jaren van ons huwelijk gewoond hebben. Uiterst intensief versierde gevels zagen we, met veel interessante hoofden en welgevormde lichamen. Een aantal van deze huizen is gebouwd door Michail Eisenstein, de vader van de regisseur van de klassieke fillm 'De pantserkruiser Potemkin'. Nergens in de wereld, zeggen de boekjes, vind je zo'n aantal van zulke mooie jugendstil-gevels. Verbazend veel groepen, vaak met in het Duits instruerende rondleiders, kwamen we in de ochtend tegen; kennelijk een culturele must voor de jongelieden. - Ook wij maakten vele foto's, beetje gehinderd door de zon; de regen overviel ons daarna, maar hield op voordat de bomen, en in die buurt zijn er veel, allemaal lek geworden waren. 

De feestdag brengt mee dat het openbaar vervoer vandaag gratis is, en omdat we zo'n goede verbinding van het hotel naar de stad hebben, eens per zes minuten een tram die je in ongeveer tien minuten brengt of haalt, hadden we besloten de dag in tweeën te knippen en van twee tot vijf naar het hotel te gaan, om daarna weer in de stad te eten en te kijken naar ( c.q. mee te doen aan) de in het vooruitzicht gestelde feestelijheden.

Letten en Litouwers zijn geen vrolijke mensen. Het zal wel komen door hun recente verleden. Ik heb de laatste dagen een grotere weerzin gekregen tegen het sovjet-systeem, waarin gebrainwashte mensen de macht hadden en zonder aanzien van een persoon iemand oppakten, opsloten en wegvoerden. Omdat je een opleiding had gehad, of omdat je leiding gaf aan anderen. Definitief weg met jou. Echt weg. Onrechtvaardigheid zonder beroepsmogelijkheid. - Als je hier bent besef je, moet je beseffen hoe
weinig je kon beginnen tegen de overmacht van een onrechtvaardig systeem. Letten en Litouwers hebben geen behoefte om aardig te zijn.

Een kleiner drama, maar wel vervelend, is dat ik voor de batterij van mijn camera(-tje) een verkeerde oplader heb meegenomen. Ga proberen een extra batterij (accu) te kopen of een adequate oplader, maar schat mijn kansen niet hoog. Mijn nieuw gekochte toilettas met inhoud had ik ook al vergeten in te pakken; nieuwe tandenborstel en nieuw nagelschaartje gekocht maar voor straf laat ik mijn baard maar groeien. Dat staat straks in Sint Petersburg misschien ook wel goed.
Wim




Jugendstilgevels, details ervan ....

No comments:

Post a Comment