Maar voordat ik die ga beschrijven, zijn er ook nog een paar dingen die ik wil opschrijven om ze me later goed te kunnen herinneren.
Eerst wat betreft de groenvoorziening in de stad. Veel parken, veel bloemen. als boom komt abnormaal veel de linde voor, maar ik heb ook een aantal kastanjes gezien, nog niet heel dikke zoals je ze in Velp aantreft, maar toch....en verder valt op het grote aantal jasmijnstruiken, die volop in bloei staan. En wel die " ouwerwetse", met enkele bloem. Heerlijk ruikend, en zwaar overhangend van de bloemmassa.
De bakken zijn gevuld met gewone geraniums, hanggeraniums, maar ook veel begonias in allerlei soorten. Ik kijk altijd meteen in andere landen hoe men de potten en bakken vult in straten en op pleinen, heel interessant. Heel veel nieuws heb ik niet gezien. Ze werken veel met donker en licht blad en dat zouden ze in Nederland ook meer moeten doen.
Wat ik me graag altijd wil herinneren, is de muziek, die een tubist en hoornist samen stonden te maken na een grote regenbui. Ze schudden even hun instrumenten droog, en speelden een duet. (Ze stonden vóór de " drie broeders", dat zijn drie oude panden naast elkaar; het oudste dateert uit 1649. ze stammen uit verschillende tijden, en zijn zo genoemd n.a.v. de " drie zusters" , die in Talinn te zien zijn.)
Het klonk prachtig daar in dat smalle straatje tussen de huizen en ik was ineens zeer ontroerd.
Ik had nog zo'n moment, nl toen we in de Dom rondgekeken en de kloostergang hadden gezien, gingen we onder een luide donderslag de kerk weer in, en daar klonk een koor. Kennelijk een koor dat een uitstapje maakte naar Riga en in de Dom even iets liet horen. Het bleken Russen te zijn, want Wim kon iets begrijpen van wat de dirigente vertelde. Het moet echt een kick geven als je als groep in zo'n ruimte iets ten gehore kan brengen; een luid applaus klonk; het was fantastisch! een bofmoment! Alweer eentje.
Om 6 uur gingen we dus weer de stad in; gezellige boel, veel mensen met bloemenkransen en/of bosjes bloemen, allemaal veldbloemen en veel grassen en eikebladeren. De mannen droegen meestal een krans van eikebladen. Een regenbui deed ons al vrij snel naar een eetgelegenheid uitzien. We kwamen terecht in een echt Lets restaurantje. Adverteerde ook als zodanig. Bleek een zeer goeie keus, want niet alleen was de sfeer goed, het interietr prima, de bediening uiterst aardig en behulpzaam; het was echt erg lekker en ik heb zitten smullen. Groente eten ze hier niet veel, aardappeleln des te meer, en ook sla wordt hier veel verbouwd want daar is ook altijd veel van aanwezig (ook bij het ontbijt), wat voor mij geen bezwaar is. (het tegendeel)
Het Letse bier smaakte ook prima, maar eerlijk gezegd proef ik geen verschil met Grols of Heineken....
ik las dat onder de Russen de Letse brouwerijen gesloten moesten worden, en pas de laatste jaren weer in ere zijn hersteld.
Na het opdienen van het eten werd er een foto van ons gemaakt (met maaltijd natuurlijk) en die wordt ons per e- mail toegezonden. Ik kijk er naar uit!
Intussen scheen de zon weer en liepen we in een stroom van mensen naar de kade. De feestelijkheden (die tot 3 uur vannacht doorgaan) bestonden uit zang en dans. En eten en drinken aan lange tafels.
Aan het begin stonden er tafels met allemaal bloemen en grassen
waar iedereen een krans of vlecht van mocht maken, wat dus een hele drukte was. Vooral meisjes natuurlijk, met hun moeders en zusjes.
Dansgroepen van allerlei kaliber, met live muziek, zeer meeslepende muziek over het algemeen, en mijn volksdanshart ging open! Kennelijk leeft dat hier gewoon en is populair bij jong en oud, ook bij jongens!
voor de kinderen waren er allerlei spellen, die je bij ons niet meer ziet.....soort zaklopen, steltlopen over hindernissen, met een takkenbos ballen in een kuil vegen, met een koolraap wat paaltjes omgooien, en dat soort van dingen.
Na een uurtje hadden we het wel gezien. De vreugdevuren, die al wel gestapeld lagen, worden natuurlijk laat op de avond pas ontstoken. Ik heb weliswaar gehoord dat, als je de avond van St Jan naar bed gaat vóór zonsondergang, je een slecht jaar tegemoet gaat, maar we zijn toch maar huiswaarts gekeerd en nemen dat risico dan maar.....
Een paar kiekjes om een indruk te geven van het feestelijke gebeuren
No comments:
Post a Comment