Koerse schoorwal en meer uit Litouwen

Dit is een duoblog en ik ben aan de beurt. We hebben geen afspraken over wat de een doet of de ander, dus zowel duplicatie als lege vlekken zijn mogelijk; we streven niet naar volledigheid, maar nemen als basis voor een bijdrage een verhaal uit/over de meest recente dag.

We boardden om half tien de catamaran die tweemaal per dag van Klaipeda naar Nida vaart, een afstand van 60 km waar hij, met een stop en en pauze onderweg in Juodkranté twee uur en een kwartier over doet. Een snelle maar toch beetje saaie tocht: water, beetje heiïg, tegen de motregen aan, minuscule bootjes met minuscule visserssilhouetten, een enkele vlucht eenden in ganzenrij vlak over het water scherend en op afstand een bosrand. Wel een lekkere vakantiefeeling, vooral toen een eerst nogal waterig zonnetje door de grijze wolken kwam.

Nida ligt aan het einde van de Koerse schoorwal, een smalle strook grond van soms maar een kilometer breed, tussen de Oostzee en een groot binnenmeer, het Koerse Haf. De oude postweg van Klaipeda naar Koningsbergen liep over de Koerse schoorwal. Wanneer de Russische tsaar naar het Westen reisde ging hij over deze weg. Hoewel toeristisch was het plaatsje een bezoek waard, het ligt mooi, de uitzichten zijn mooi, en je kunt er lekker wandelen. We zijn niet naar het strand geweest, vooral omdat je daarna van Nida weer zo'n eind terug moet. En we wilden naar het Thomas Mann Museum dat gemaakt is in het huis dat hij daar had. Erg de moeite waard, om de plaats, het verleden, maar ook om de documenten die ze daar hadden tentoongesteld. Een brief uit 1936 aan hem, 'Schriftsteller', dat zijn doctorstitel hem ontnomen was, een mededeling in de pers dat hem het Duitse burgerschap ontnomen was (ik geloof uit 1939), een foto met Einstein uit Princeton toen hij daar (in 1942?) een eredoctraat kreeg. Onze recente geschiedenis. - Met een prachtig uitzicht over het Haf.

Ergens met uitzicht op het haf gegeten en de bus terug genomen. Doet er een uur over, moeilijke weg.

Als je in Nida bent zit je 4 km van de Russische grens. Dat wil zeggen de grens tusen Litouwen en Kaliningrad, dat vroeger Koningsbergen was, nu een Russische enclave. We zijn die kant niet opgegaan, want we mogen van ons visum maar één keer Rusland in, en die keer bewaren we voor St. Petersburg!

Met het veer overgestoken naar de vaste wal, Klaipeda dus, en wee naar ons hotel gewandeld, half uurtje door een niet erg lelijke, maar ook niet leuke omhegeving. Zo nu en dan onderweg, ook in Nida, aardige beelden, beeldjes, monumenten.

Het is een beetje beschamend, maar van het Litouws verstaan we niets, en we doen er ook geen moeite voor. Over een paar dagen is het allemaal Lets wat de klok slaat. Ook het lezen, interpreteren van teksten valt niet mee, al helpt de situatie van zo'n tekst. Maar of isėjimas ingang of uitgang betekent weet ik niet: we gaan door die deur soms naar binnen, soms naar buiten. Gatvé is straat, omdat alle straten dat woord noemen: wij zitten in de H.Mantos Gatvé.

Morgen naar Vilnius, dat ik vroeger als Wilna moest leren. Ook daar zullen we twee dagen zijn. 310 km.

Wim

De catamaran aan de kade in Klaipeda

Het huis van Thomas Mann (nu museum)